Απροσδόκητη αύξηση θερμοκρασίας σε Ρωσία και Αμερική

Αυτός ο χάρτης θερμοκρασιών ανωμαλιών της NASA τα λέει όλα. Κατά τον μήνα Ιούλιο η Μόσχα ήταν στο κόκκινο καθώς και μια σημαντική μερίδα της βόρειας Αμερικής. 

Πιθανή νέα μικρή εποχή παγετώνων

O Matthew Penn και William Livingston, ηλιακοί αστρονόμοι απο το Εθνικό Αστεροσκοπείο Solar (NSO) του Tucson της Arizona προβλέπουν ότι το 2016 μπορεί να μην υπάρχουν ηλιακές κηλίδες και ότι ο ήλιος μπορεί να παραμείνει χωρίς αυτές για αρκετές δεκαετίες.

Έρχεται πτώση θερμοκρασίας στα τέλη 2010;

Το φαινόμενο El Nino / La Nina (SOI) προβλέπει παγκόσμια ψύξη από το τέλος του 2010 και μετά.
Συμφωνα με δημοσίευση τωνby McLean, de Freitas and Carter η μέση παγκόσμια θερμοκρασία ακολουθεί την νότια θερμοκρασία του Oscillation Index (El Nino / La Nina) με διαφορά 5-8 μηνών.

Υπερβολικά υψηλά ποσά νέφωσης πάνω απο τους ωκεανούς

Το διπλανό γράφημα δείχνει την εκτίμηση του AMSR-Ε για τις διακυμάνσεις όσο αφορά την αντανάκλαση χαμηλής νέφωσης, shortwave (SW, sunlight).

Συνέχιση ψύξης: θερμοκρασίες επιφανείας ωκεανών

Οι μετρήσεις στις Θάλασσιες επιφανειακές θερμοκρασίες (SSTs) με βαση το MSR-E instrument πανω στο NASA’s Aqua satellite συνεχίζουν να βρίσκονται σε πτωτική πορεία η οποία ξεκίνησε πριν από αρκετούς μήνες.

Κακοδιαχείριση στα δάση Ρωσίας προκάλεσαν τις πυρκαγιές

Μέχρι στιγμής 7600 τετραγωνικά χιλιόμετρα στη Ρωσία έχουν καεί. Οι δορυφόροι της NASA δείχνουν ότι οι πυρκαγιές άρχισαν το αργότερο τον Ιούλιο, όταν η θερμοκρασία στις περιοχές ήταν 12C πιο πάνω από τις κανονικές.

Αύξηση πάχους πάγου Αρκτικής

Οι χάρτες PIPS2 του ναυτικού ΗΠΑ δείχνουν ότι η έκταση των πάγων της Αρκτικής άνω των 2 μέτρων πάχους έχει αυξηθεί κατά περίπου 50% σε σχέση με την ίδια ημερομηνία του 2008. Το συγκριτικό αφαιρεί όλα το πάγο που αναφέρεται ως λιγότερο από δύο μέτρα πάχος.

2010 το θερμότερο έτος;

Ειναι σχεδόν βέβαιο ότι το GISS θα κηρύξει το 2010 ως τη θερμότερη χρονιά.
Είναι επίσης σχεδόν βέβαιο ότι τα UAH, RSS και HadCrut δεν θα συμφωνήσουν με το GISS και πιθανότατα θα κατατάξουν το 2010 κάτω από το 1998.

 

Μετρήσεις στάθμης θάλασσας

Άνοδος της στάθμης της θάλασσας συμβαίνει σε ένα μέσο ποσοστό 1,8 χιλιοστών ανά έτος τον προηγούμενο αιώνα και πιο πρόσφατα κατά τη διάρκεια της εποχής των δορυφορικών μετρήσεων το επίπεδο της θάλασσας εχει ανέβει σε ποσοστό που υπολογίζεται κοντά στο 2,8 ± 0,4 για να φτάσει στο 3,1 ± 0,7 χιλιοστά ανά έτος την περίοδο 1993-2003. 

Τάση ποσών κατακρήμνισης

Τα ποσά κατακρημνίσεων (βροχής-χιονιού) έχουν αυξηθεί στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη του βορείου ημισφαιρίου, ιδιαίτερα κατά τη χειμερινή περίοδο. Αντίθετα μείωση της βροχόπτωσης σημειώθηκε σταδιακά μετά τη δεκαετία του 1960 σε υποτροπικές και τροπικές περιοχές από την Αφρική ως την Ινδονησία.

Τάση παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας επιφάνειας

Το σχήμα δείχνει τις θερμοκρασίες επιφανείας εδάφους και θαλάσσης (βαθμούς Κελσίου) απο το 1861 έως το 1998, σε σχέση με τη μέση θερμοκρασία μεταξύ 1961 και 1990. Η μέση παγκόσμια επιφανειακή θερμοκρασία έχει αυξηθεί περίπου κατά 0,3 έως 0,6 ° C από τα τέλη του 19ου αιώνα και κατά περίπου 0,2 - 0,3 ° C κατά τη διάρκεια των τελευταίων 40 ετών, που είναι η περίοδος με τα πιο αξιόπιστα δεδομένα.

Φαινόμενο λευκαύγειας

Το ποσό των αερολυμάτων στην ατμόσφαιρα έχει άμεσες επιπτώσεις στο ποσοστό της ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στην επιφάνεια της γης. Τα αερολύματα ενδέχεται να έχουν σημαντικό αντίκτυπο σε τοπικό ή γενικό επίπεδο στη διακύμανση της θερμοκρασίας.

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου

Η Γη έχει ένα φυσικό σύστημα ελέγχου της θερμοκρασίας. Ορισμένα ατμοσφαιρικά αέρια είναι κρίσιμης σημασίας για το σύστημα αυτό και είναι γνωστά ως αέρια του θερμοκηπίου. Κατά μέσο όρο, περίπου το ένα τρίτο της ηλιακής ακτινοβολίας που χτυπά τη γη αντανακλάται πίσω στο διάστημα..

Η θερμοκρασία και η συγκέντρωση CO2 στην ατμόσφαιρα τα τελευταία 400.000 χρόνια

Κατά τα τελευταία 400.000 χρόνια το κλίμα της γης είναι ιδιαίτερα ασταθές, με πολύ σημαντικές μεταβολές στη θερμοκρασία και με εναλλαγές από περιόδους θερμού κλίματος σε εποχές παγετώνων διάρκειας μερικών μόλις δεκαετιών..