Το σχήμα δείχνει τις θερμοκρασίες επιφανείας εδάφους και θαλάσσης (βαθμούς Κελσίου) απο το 1861 έως το 1998, σε σχέση με τη μέση θερμοκρασία μεταξύ 1961 και 1990. Η μέση παγκόσμια επιφανειακή θερμοκρασία έχει αυξηθεί περίπου κατά 0,3 έως 0,6 ° C από τα τέλη του 19ου αιώνα και κατά περίπου 0,2 - 0,3 ° C κατά τη διάρκεια των τελευταίων 40 ετών, που είναι η περίοδος με τα πιο αξιόπιστα δεδομένα.
Τα τελευταία χρόνια είναι ανάμεσα στα θερμότερα από το 1860, στο χρονικό διάστημα δηλαδή που έχουμε τα πιο έγκυρα δεδομένα. Η θέρμανση του πλανήτη είναι εμφανής και απο τις μετρήσεις στην επιφάνεια της θάλασσας άλλα και των θερμοκρασιών επιφάνειας εδάφους. Η αστικοποίηση και η απερήμωση περιοχών έχουν συμβάλει μόνο σε ένα μικρό μέρος της συνολικής υπερθέρμανσης του πλανήτη, αν και η αστικοποίηση μπορεί να έχει σημαντική επιρροή στη αύξησή της θερμοκρασίας σε ορισμένες περιοχές. Άλλοι έμμεσοι δείκτες, όπως η μέτρηση της γεωθερμίας και η εμφανής συρρίκνωση των παγετώνων οδηγούν κι αυτοί σε συμπεράσματα αύξησης της θερμοκρασίας. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η αύξηση της θερμοκρασίας δεν υπήρξε ομοιόμορφη σε παγκόσμιο επίπεδο. Η πρόσφατη αύξηση της θερμοκρασίας είναι μεγαλύτερη μεταξύ των παράλληλων 40 ° N και 70 ° Β αν και ορισμένες περιοχές όπως ο Βόρειος Ατλαντικός Ωκεανός έχουν αντίθετα ψυχθεί τις τελευταίες δεκαετίες.
